Prof. dr hab. Kazimierz Twardowski (1866-1938)

Profesor Kazimierz Twardowski, filozof i psycholog, twórca filozoficznej szkoły lwowsko-warszawskiej urodził się 20 października 1866 w Wiedniu, a zmarł 11 lutego 1938 we Lwowie.
Studiował filozofię pod kierunkiem Franza Brentano, a także filologię klasyczną, matematykę i fizykę. Uzyskał doktorat z filozofii, a jego przełomowa praca habilitacyjna: „O treści i przedmiocie przedstawień” wpłynęła na poglądy czołowych filozofów europejskich przełomu XIX i XX wieku (m. in. Edmunda Husserla). W czasie I wojny światowej przez kilka lat pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Lwowskiego, skutecznie broniąc polskiego charakteru uniwersytetu. Z jego inicjatywy na początku XX wieku powstało Polskie Towarzystwo Filozoficzne. Był wspominany także jako doskonały wykładowca i dydaktyk. Na jego wykłady (m. in.: „Zarys logiki”, „Wstęp do psychologii”, „Życie psychiczne a układ nerwowy”) przychodziło i przyjeżdżało z innych miast nawet 2 tysiące osób, co wymuszało wynajmowanie największych sal we Lwowie. „Sala – jak zawsze – była pełna. Biada studentowi, choćby nawet nosił mundur kapitana lub majora, gdyby spóźnił się bodaj o minutę na wykład. Profesor wówczas przerywał wykład i lustrował swoim przenikliwym spojrzeniem nieszczęśnika, który jak niepyszny wślizgiwał się do ławek” (wspomnienie słuchacza). Dzięki zaangażowaniu Profesora K. Twardowskiego możliwe stało się założenie poznańskiej psychologii. To również on w styczniu 1919 roku rekomendował dr. Stefana Błachowskiego jako osobę, której powierzono zorganizowanie Studium Psychologii w Poznaniu, a którego – po latach – tu w Poznaniu nazywamy Ojcem Założycielem poznańskiej psychologii.